Uyudum. Uyandıktan sonra leş gibi gecen uyku periyoduna lanet ederek kalkmak cidden canımı acıtıyor ne kadar zaman gecse de, ve ne kadar kendime alıstıgımı kanıtlamaya calıssam da. Hala canım acıyor. Uyuyamayacagımı bu kadar belli eden bunyemi sevmeye baslıyorum lan. Az yazacagım. Bi kısmı ruyalara, diger kısmı gercek hayata dair.
Onlarca yazı yazdım bu sacma sapan seyler uzerine. Kısmen yazdıklarımada okudugum seyleri de ekledim. Kabaca REM ve non-REM olmak uzere ikiye ayrılsa da asıl uyku 5 evreden olusur, zaten son evreyi de REM'in olusturdugu kabul edilir-ki genelde hatırlanan ruyaların da bu evrede goruldugu bilinmektedir. İsin artizlik kısmını pek beceremiyorum evet, bir house olamadık su memlekete. Kötü trt acıkogretim programlarındaki gibi; "uykunun yaraları iyilestirmede rol oynadıgını BİLİYOR MUYDUNUZ?" diye sorsam bu memlekete yakısan house olurum gerci.Yazdıklarımın geri kalan kısımları bikac yıldır yarak gibi seyler gormemle alakalı. Normal bi sekilde uyku duzenim yok lan. Uykularım cogu zaman huzursuz ve dinlendirici degil. Ruyalarım cogu zaman normal degil. Bu insanı cidden yoran bir gariplik. Dinlenmek ve huzur bulmayı umarak uyuyan kimse boyle sacma sapan seylere gogus germek zorunda olmamalı ulan.
Ote yandan emin oldugum bir sey de; insanın psikolojisinin sanılanın uzerinde bir rol oynadıgı ruyalar uzerinde. Kendi adıma konusuyorum tabi. Ne zaman kafamı mesgul edecek seyler olsa, onlarla ilgili yada ilgisiz bir ruya-yada ciddi ciddi bin ruya- goruyorum. Abazan sekilde iki gruba ayırmayı basarmıstım vakti zamanında(Ne gordugumu bildigim ruyalar uzerinde yorum yapıyorum tabii ki de). Bad dreams and terrible dreams. I can always deal with bad dreams. Thanks, i suffer, i watch others suffer, so that i suffer more and i wake up. Painful yet simple. i can wake up in fear, sit in the dark to get a hold on myself and try to sleep again. In another words mostly i am not annoyed to see what what i think i deserve.
The terrible ones are what most of the people consider as good dreams. In those dreams, everything is fine. I still have faith in myself, can still look into the future and smile.I have my beloved beside me. Making her happy still makes me happy and i can still feel her happiness. God i feel, with all my heart and what is left as feelings that i love her.As though none of those shitty things happened.Sometimes i see that we are living in the same place, caring each other and loving each other. I see that we are proud of who we have become.I see myself happy and i cherish every moment. And then i woke up. I’m still here, lying alone, still feeling what happiness is left in my heart because of that adorable dream. İ see there is nothing real that im happy to have. And thats truly terrible. I can do nothing but sitting alone in the dark. Trying to hold the tears back just because i’d feel stupid to cry over a stupid vision that cant be happening. I cant go to sleep again, afraid to test that if i see such a thing again, there is a good chance that i could be aware this is unreal. I just lie with all those happiness and think about them till the morning, And thats truly terrible.
Cope with denen bi kavram var. Deal with in daha karizmatik olanı. Deal with your life! Mottosunu sikimsonik bir kesim kullanıyodu bi zamanlar- adını hatırlayamadıgım icin beni bagıslasınlar. Sandmande guzide bir kısım vardır, az once bilgisayarda muzik ararken zamanında not aldıgımın farkına vardıgım. Kısacık araklama yapayım:
Rose Walker's Journal: I've been making a list of the things they don't teach you at school. They don't teach you how to love someone. They don't teach you how to be famous. They don't teach you how to be rich, or how to be poor.
They don't teach you how to walk away from someone you don't love longer. They don't teach you how to know what's going on in someone else's mind. They don't teach you what to say to someone who's dying.
They don't teach you anything worth knowing.
Yalan diyen varsa gelsin bana konussun Neil’i bosuna mesgul etmesin. Hayat zor biliyoruzi, hayat adil degil kabul ediyoruz. Ama bi turlu nasıl yasanması gerektigini bilmedigimizi gogusumuzu gererek, tok ve bariton bir sesle ya da basımızı ayaklarımıza dikerek kısık bir sesle kabul edemiyoruz. Iddia edemedigimiz bu seyi herkese ogretmeye yada kabul ettirmeye calısıyoruz, evde cocuklarımıza, okulda genclerimize, is hayatında onumuze kim gelirse deneyimlerimizden pay cıkarmalarını bekliyoruz/umuyoruz/istiyoruz/seviyoruz. Kendi kendime ogrenmek zorunda kaldıgım hicbiseyden pismanlık duymadım. Gercekten soyluyorum bunu. Pisman olmamı saglayan ne varsa cevremin bana dogru olarak kabul ettirdigi seyler. Yanlıs oldugunu kabul etmede yasadıgım-inandıgım ve dogrusu belki bu degildir diye yasadıgım pismanlık- Bunun cevrenin niteligiyle niceligiyle hic bir sikiyle alakası yok. Resit olarak kendimi kabul ettigim yastan sonra annemin hicbir ogudunu dogru olduguna inanmak istedigim icin kabullenmek istemem. O yastan sonra okulda dogrulugundan emin olmadıgım hic bi seyi ogretmenimden alıp hayatıma uygulamak istemem. Tavsiye niteliginde alıp dogrulugunu teyit etmesi gereken insan sensin lan. Bilmek zorunda oldugum herseyi ogretmek icin ellerinden geleni yaptı sagolsunlar. Hayata atılmaya artık hazırım. Hicbirseyden korkum yok diyen her birey eninde sonunda cirkin bir deneyim yasayıp suresinin bilinmesi mumkun olmayan yalnızlık yasar. Yada delilik, yada sefalet, yada ofke, sinir, depresyon... En iyi arkadasının babası oldugunde nasıl teselli etmen gerektigini nerden bilebilirsin? Sevdigin insanın hayatından cıkmasını izlerken kendi akıl saglıgını koruyup onun icin en iyisi olduguna inandıgın seyi yapmayı nasıl basarabilirsin. Anne bana soylemeyi unutmussun, hocam bunu neden atladınız diye soramayacagını biliyorsun umarım. Just accept that no one teaches you anything thats worth knowing. Unut her ogudu, sikleme hicbir inancı, ancak bu sekilde kendini gelistirebilirsin.Gelistirdikten sonrasında ise hayatı ogrenmek icin daha hevesli olabilirsin sanırım. (Bir insanın bildigini zannettigi bir seyi ogrenmesi imkansızdır)(ekşiye saygılarla). --_--(lan soyle sekil bisi yazınca kendimle alay etme ihtiyacını bastıramıyorum ahah).
Mesela diyelim biri geldikten sonra birinin gectigini nasıl ogrenebiliriz?
Hayatın esirligini gecip gitmeden kabullenmeyi nasıl kendimize yedirebiliriz?
Cok sıkıldım lan, dondurma yerken cay icip sıcaktan soguga kosmak istiyorum,
Ayaklarım beni geriye gotururken etrafıma iyice bakıp herseyi hatırlamak istiyorum.
Ya da gelecekte olacak herseyi gordukten sonra hayır diyebilecegimi bilmek istiyorum.
Kabiliyetimi kanıtlayabilmek icin degil, sefaletimi gorup kabullenebilecegimi bilmek icin.
Pismanlıgına ragmen degistiremeyecegin herseyi hakettigi kadar hatırlayabilmek istiyorum.
Ve, hicbir zaman, kimin neyi hakettigine karar vermesi gereken insan olmak istemiyorum.
Hicbir zamanı tekrar vurgulamak isterim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder